این روزها توی کوچه و خیابون بحث زیاد می شود که آقا دیدید چی شد...احمدی تو روی خامنه ای هم ایستاد و نمک خوردو نمکدان شکست .... و ال شد و بل شد!!!

از آن طرف برای تاکید بروز اختلاف بین رهبر و ریس جمهورش می گویند ببین که وزیرای مورد تایید خامنه ای رو انداخت بیرون و با مجلس هم دعواش بالا گرفته سر رای اعتماد مجدد دولت و ....یکسری موارد رو مسلسل وار ردیف می کنند که آری اینچنین است ای برادر!

به نظر من این برخوردهای بین قدرتی در عین اینکه سیاه بازی حساب می شوند برای اینکه فضای خبری را کمی منحرف کنند (کما اینکه می کنند)بدون دلیل و گتره ای هم نیستند.

ببینید که چه اتفاقاتی در ۴۰ روز اخیر افتاده.انتخاباتی برگزار شده گروهی به آن معترض شدند و تقاضای بررسی در آن را داشته اند و برای نشان دادن عزم خود در پیگیری مساله تظاهرات سکوت تشکیل دادند.اما از همان ابتدا ساختار مقابل با تحکم برخورد خود را آغاز کرد(که البته برای همه مشخص بود که برخورد خواهد شد چرا ؟چونکه مانور اقتدار بی دلیل آغاز نشده بود و طراحان برنامه انتخابات می دانستند چه می کنندو چه می خواهد بشود).از قضا آنهایی که برخورد کردند با دستور یا بی دستور به قصد کش مردم را ترکاندند و پیش خود حساب کردند یکبار برای همیشه قضیه را جمع می کنیم و مردم هم مثل ۱۸ تیر میرن تو خونهاشون و در نمیان.خوب اما اینجور نشد و مردم بازم اومدن به کوچه ها و این روند ۴۰ روزه با افت و خیز ادامه داره.(اینکه چه شد که در ۱۸ تیر جوانان سلاخی شدند وحرکت خفه شد و لی الان نه هم باز جای تحلیل شرایط را دارد)

در این وضعیت برای تیم برخوردگران و روساشان مسجل شده که این بحران ها به این زودیها سر به آرامش نخواهد گذاشت و برای برخورد با آن باید از شیوههای پیچیده تری استفاده کرد.حالا بحث برخوردها بماند که چگونه می خواهند برنامه ریزی کنند ومن نمی دانم نه بلدم !!!

اما

از سوی دیگر چون امکان در خطر قرار گرفتن اصل نظام (ولایت مطلقه فقیه)خیلی بالا گرفته است پس تنها راه جدا کردن حساب رهبر از تیم هدف یعنی ریس جمهورش بود که در صورت لزوم راحتتر بتوان مساله را جمع کرد و به ساختارهای نظام کمتر آسیب وارد شود.همگان در عرصه جامعه پس از بیانیه های رهبر و خطبه های نماز جمعه ی او و تاکید خود رهبر مبنی بر پسندیدن راه احمدی نژاد حساب مسیر طی شده این دورا یکی می دانند.

و به نظر من این مساله اساس بوجود آمدن سناریوی اختلافات  فوق است .

اما از این مساله که بگذریم گروهی از مخالفتها با دولت به جنگ درون قدرت راست با راست بر می گردد.مجلسیان ٬موتلفه ایان ٬جامعه اسلامی مهندسان و امثالهم که به دنبال کسب سهمی از قدرت بوده اند و هم اکنون بوی آن در فضا پیچیده که سرشان بی کلاه خواهد ماند هم به تکاپو افتاده اند برای فشار وارد کردن بر دولت که این را هم در زمره اختلاف نظر های مقطعی باید قرار داد و بالاخره یک لقمه ای می پیچند برا یآنها و این جماعت بی عار هم سرجایشان می نشینند.پس این دست دعواها فقط جنگ زرگری است و زیاد قابل توجه نیست مگر با حکمی آغاز شود که همه می دانند آن حکم از کجا باید بیاید ...

والسلام